De nacht in Saint Eulalie is aardedonker en doodstil. Het is al weer een tijdje geleden dat ik dat heb meegemaakt. Toch wel weer een leuke ervaring. Het diner in Hotel du Nord was simpel maar lekker, dus al met al een goed verblijf.
Vandaag zit ik om 9:00 uur op de fiets. Het is nog fris (16-17°C) zo hoog in de bergen en sommige toppen zitten zelfs in de wolken. Gelukkig schijnt de zon volop. Het belooft weer een mooie dag te worden. De dag begint met afdalen, lekker makkelijk. Maar dan volgt weer de klim en zo gaat het de hele dag door. Absoluut moet ik meer klimmen dan gisteren. In het begin zie ik de Loire nog, maar al gauw gaat het weg van de Loire en de heuvels in. Ik zie de Loire nog bij La Palisse waar het een stuwmeer vormt. Na een 24 km beland ik bij Lac d’Issarès. Dit is een aardig meer en natuurlijk een toeristische trekpleister. Ook een prima plek voor een pauze en koffie. Daarna is het verder met op en neer door het heuvel landschap en krijg ik de Loire alleen nog van verre te zien. Gelukkig zijn de hellingen (electrisch) goed te doen. Toch sluipt er weer range anquity in, ik denk niet dat ik Puy-en-Velay haal met één lading. 10 km voor kan ik voor le Puy-en-Velay in Soligny sur Loire lunchen en laden. Gezien de naam van het dorp verwacht je dat het aan de Loire ligt. Niets is minder waar. De Loire stroomt zo ongeveer 200 meter lager. Het is dus nog flink klimmen naar dit dorp en mijn ladingspercentage zak naar 5%. Voldoende dus. Na de lunch is het één lange afdaling naar Le-Puy-en-Velay. Het is ondertussen ook bloedje warm geworden, tegen de 30 °C. Zo ingeklemd tussen de heuvel is Le-Puy-en-Velay een aardige kookpot. De nodige verfrissingen bieden uitkomst.
